نویسنده :
یزدان سلحشور - ساعت ٦:٠٩ ب.ظ روز یکشنبه ۱٠ آذر ۱۳۸٧
۱۰ گلوله براى جشن
مقارن با تشکیل سندیکاى تبهکاران در امریکا در دهه ۲۰ میلادى، در فاصله کودتاى ۱۲۹۹ تا انتقال سلطنت از سلسله قاجار به سردارسپه، نخستین گروه تبهکاران مدرن در ایران شکل گرفت. این گروه که حاصل اختلاطى عجیب میان بازماندگان «انجمن مجازات» - انجمنى مخفى و ماسونى و منهدم شده - نهیلیست هاى فعلى و مشروطه خواهان پیشین و بخشى از پلیس شهرى رضاخانى بود، در سال ۱۳۰٠ ،فروردین ماه ،در خانه پزشکى به نام «احمدى» - که بعدها به جلاد رضا میرپنج در دوران سلطنتش بدل شد و مخالفان سیاسى را در زندان به قتل رساند - تشکیل شد.آنان پذیرفتند که فارغ از انگیزه هاى سیاسى یا آرمان خواهانه، تنها به قصد تحصیل «مال»، دست به یک سلسله اقدامات خارج از حوزه قانون مشروطه بزنند. این گروه تا سال ۱۳۰۶ موفق شدند بخش قابل توجهى از نقدینگى کشور را در سایه اعمالى چون سرقت، توزیع مخفیانه «نجسات» و اشاعه فحشا - در تهران، به شکل گسترده - به دست آورند و این چیزى نبود که از چشمان تیزبین بزرگترین مال اندوز آن زمان کشور یعنى شاه مملکت دور بماند؛ بنابراین تصمیم گرفت که بخش اعظم این گروه را منهدم کند و تنها بخش منتسب به دولت اش را زنده نگه دارد و از این راه، هم به جلب افکار عمومى ناراحت از فعالیت آنان موفق شود و هم وجهه اى پیش معتمدان کشور پیدا کند. گروه در عید فروردین ۱۳۰۷ منهدم شد و سران غیرمنتسب به نظام شاهنشاهى به قتل رسیدند. آنان - هر یک - نامه دعوتى از سفارتخانه انگلیس دریافت داشتند، مبنى بر شرکت در «جشن سال نوى ایرانیان» و با این مضمون، «اتومبیل سفارت، شما را به سفارت رهنمون مى کند/سفیرکبیر بریتانیا در ایران» اما هیچ یک از آن اتومبیل ها که به پرچم کوچک انگلیس مزین بود، به سفارت انگلیس نرسید.پلیس شهرى ایران دو روز بعد ۱۰ اتومبیل داراى پرچم انگلیس را حول و حوش تپه هاى قیطریه - که آن موقع بیابانى بود - یافتند که اجساد در حال فساد ۱۰ مرد را در خود داشتند که گلوله اى از روبه رو به چشم راستشان شلیک شده بود.تنها یک تن از این مهلکه جان به سلامت برد آن هم مشروطه خواهى سابق بود که به سفارت شوروى دعوت شده بود و بعدها - که در مسکو و متعاقب تصفیه هاى استالینى اعدام شد - مشخص شد که مأمور «چکا» - پلیس مخفى آن زمان شوروى - و از طرفداران پروپاقرص تروتسکى بوده است.سفیر بریتانیا در ایران، در نامه اى به کشور متبوع اش این کشتار را «کشتار نوروز» نامید و البته در نامه اش اثرى از ناخرسندى دیده نمى شد!
نظرات ()
